Het zweet staat op mijn voorhoofd, mijn eigen ademhaling en het geluid van mijn eigen ‘skins‘ op de verse poedersneeuw is het enige wat ik hoor terwijl ik door de bossen van Châtel omhoog zwoeg. Er is geen skilift te bekennen en ook het schuivende geluid van ski’s op ijzige pistes is ver weg. Ik ben op mijn eerste splitboard-expeditie in de Portes du Soleil. En hoewel het hard werken is, voelt elke meter omhoog als een overwinning.
Het is een wereld van verschil met een paar dagen geleden. Onlangs stonden we namelijk nog op de brede, strak geprepareerde pistes van Les Gets. Maar hoe heerlijk dat boarden op de piste ook was, we zochten deze keer meer uitdaging in dit gigantische skigebied. Daarvoor maakten we eerst de oversteek richting Châtel. Daar wachtte mijn vuurdoop: een splitboard-tocht ver weg van de gebaande pistes, begeleid door een gids die het terrein op zijn duimpje kent, met als ultieme beloning een lunch met lokale Abondance-kaas.
Skitouren / splitboarden, wat is het eigenlijk?
Skiën en snowboarden is leuk. Maar het kan best zijn dat je denkt, het gaat wel erg makkelijk met zo’n lift. Ben jij ook zo iemand die iets meer uitdaging zoekt tijdens het wintersporten, dan is dit echt iets voor jou: toerskiën (of skitouren in het Frans). Het concept is simpel, je loopt eerst met ski’s aan de zijkant of naast de piste omhoog en daalt daarna verdiend weer af. Kun je alleen snowboarden, net zoals ik? Niet getreurd, daar hebben ze wat geniaals op bedacht: splitboarden. Ook dan loop je op twee ski’s naar boven. Ben je bovenaan aangekomen? Dan kun je de ski’s aan elkaar bevestigen, zodat het een snowboard wordt.
De oversteek: van Les Gets naar Châtel
Onze reis begint in Les Gets, vanwaar we op de ski’s en snowboards koers zetten richting Châtel. De tassen en koffers worden door een shuttle naar ons hotel in Châtel gebracht, dus daar hoeven we ons geen zorgen om te maken. Het is een prachtige tocht die je langs het dorpje Morzine voert. Dat is de enige plek waar je even moet afkoppelen. In zo’n vijf minuten loop je van de ene kant naar de andere kant van het dorp om weer in de lift omhoog te stappen. Dan volgt er een heel vlak gedeelte met groene pistes. Ben je net als ik een snowboarder, leen dan stokken van een (bevriende) skiër, laat je voortrekken door skiërs of, als je pech hebt, moet je lopen of heel hard werken.
Op pad met een snowboard gids
Even verderop worden we opgewacht door Christophe, onze gids voor het splitboard-avontuur. Tot mijn grote vreugde is hij ook een snowboarder. Daarnaast is hij een echte local, wat een enorme meerwaarde is. Hij weet niet alleen de beste techniek-tips te geven, maar kent ook de leuke, verborgen stukjes off-piste.
Diep in de poeder van Châtel
Châtel staat bekend als relatief sneeuwzeker, mede door de gunstige ligging ten opzichte van de zon. De meeste pistes liggen niet (of korter dan andere plekken in Portes du Soleil) in de zon. Dus dan blijft de sneeuw langer liggen. Het enige nadeel is dat de liften net iets buiten het dorp liggen. Je moet dus een bus pakken om naar de liften te gaan. Maar als je dat niet erg vindt, heb je vanuit Châtel een hele goede uitvalsbasis. Wij hebben die liften vandaag überhaupt niet nodig, want we gaan lopend omhoog.
We volgen eerst een stuk de skilift omhoog, maar duiken dan het bos in. In het bos loopt het leuk en is het relatief veilig, want er is minder kans op lawines dan op open stukken. De bomen zorgen ervoor dat de sneeuw blijft liggen. Het is hard werken en al na vijf minuten klimmen gaat de jas uit. Door de diepe, verse sneeuw zakken we soms weg, maar de omgeving maakt alles goed. Onderweg zien we sporen van herten en sneeuwhazen.
Het laatste stukje lopen we op de piste. Minder idyllisch, maar na anderhalf uur in de diepe verse sneeuw is het ook lekker om meters te maken. Na zo’n twee uur omhoog lopen, bereikten we het hoogste punt. We zijn in een mooi klein dorpje met de naam ‘Plain Dranse’. Dat is de plek voor de lunch. Christophe neemt ons mee naar een gezellig restaurant aan de rand van het dorp, het is niet super groot, maar enorm knus. En omdat we in de enige vallei in de wereld zijn waar Abondance-kaas wordt gemaakt, was het niet moeilijk kiezen.
Abondance-kaas
In deze regio lopen zo’n 700 koeien rond die vijf maanden per jaar in de bergen grazen. Dat goede leven proef je terug in de melk en de kaas. Een Abondance-kaaswiel weegt tussen de 8 en 12 kilo en er is maar liefst 100 liter melk voor nodig. Mocht je in de buurt zijn: breng zeker een bezoekje aan een lokale boerderij en neem een stuk mee voor thuis.
Op naar beneden
Na de lunch is het tijd om af te dalen. Het moment dat je de ski’s weer in elkaar klikt tot een snowboard is echt een heerlijk gevoel. Eerst hard werken, klikken en vervolgens vol gas naar beneden. De afdaling die volgt is namelijk dik verdiend en daardoor geniet je van elke bocht in de poeder tien keer meer dan op een geprepareerde piste.
Veiligheid voorop
Toerskiën en splitboarden vraagt om een goede voorbereiding. Houd in ieder geval rekening met het volgende:
- Ga met een gecertificeerde gids
Een gids, in ons geval Christophe, kent het gebied, leest het terrein en kan inspelen op weer- en sneeuwveranderingen. Gebeurt er dan toch iets? Dan weet de gids meteen wat er moet gebeuren en dat is in noodgevallen erg fijn. - Check altijd het lawinebericht
Doe dit vlak voor vertrek en pas je route hierop aan. Je kunt online kijken, maar ook in de dorpen wordt vaak aangegeven wat op dat moment het lawinegevaar is. Wij begonnen laag, tussen de bomen. Dat is relatief veiliger dan op open stukken op grote hoogtes. - Zorg voor de juiste veiligheidsuitrusting
Wij kregen van Christophe een rugzak met de juiste gear. Onder andere een lawinepieper, een sonde en een opklapbare schep. - Draag geschikte kleding en neem voldoende mee
Laagjes, goede handschoenen, zonnebescherming, water en eten. Het omhoog lopen is intensiever dan je denkt. - Wees realistisch over je niveau
Off-piste en toeren vragen meer techniek, conditie en inzicht dan skiën of snowboarden op de piste.
Nog even Châtel in het kort
Wat is er anders aan Châtel als je het bijvoorbeeld vergelijkt met Les Gets? Châtel is groter. Leuk feitje, er wonen zo’n 1.250 mensen, maar er zijn 26.000 bedden. Dus grote kans dat je hier een bed kunt scoren in de drukkere maanden. Het is geen party dorp, dus je kunt al je energie besteden aan het buiten zijn. Verder staat Châtel bekend als relatief sneeuwzeker. Dat komt door de ligging van de bergen.
Dinertip: Le Vieux Four
Wil je de dag in stijl afsluiten? Ga dan eten bij Le Vieux Four in Châtel. Dit is het oudste restaurant van het dorp, gevestigd in een omgebouwde stal uit 1852. Je kunt er heerlijk eten, al zou ik zelf alleen al voor de sfeer teruggaan. Met het oude hout, de kaarsen en de historische sfeer is het de perfecte plek om met een goed glas wijn na te praten over je off-piste avonturen.
