De Fujifilm X-E-serie is altijd een beetje de eigenwijze rebel geweest. Een camera die eruitziet als een analoge camera uit de jaren 70, maar onder de motorkap de nieuwste tech herbergt. Ik nam de gloednieuwe Fujifilm X-E5 mee naar de Oostenrijkse pistes en daarna door naar de Zwitserse Bern-regio. Na een paar weken intensief gebruik in de kou kan ik wel zeggen dat dit de camera is voor wie geen zin heeft in een zware tas, maar ook geen genoegen neemt met smartphone-kiekjes.
Fujifilm X-E5 specs
- 40,2 megapixel resolutie (= 7728 x 5152 pixels)
- X-Trans CMOS 5 HR-sensor
- Groot dynamisch bereik voor maximale controle over licht en detail
- Shutterspeed tot 1/180.000 sec
- Standaard ISO van ISO125
- Deep learning-gebaseerde AF met onderwerpherkenning
- 5-assige in-body stabilisatie met tot 7.0 stops compensatie
- Multifunctionele bedieningswiel met 5 aanpasbare functies
- Diverse Fujifilm filmsimulaties + eigen recipes
- Film in 6.2K / 30p 4:2:2 10-bits of 4K / 60p of 1080 / 240p
- Afmetingen: 124,9 x 72,9 x 39,1 mm
- Gewicht (inclusief accu en geheugenkaart): 445 gram
Compactheid: de Fujifilm X-E5 past (soms) in je jaszak
Tijdens het skiën telt elke gram. Je wilt niet dat er een baksteen tegen je borstkas stuitert als je een buckelpiste pakt. Laat staat hoe het voelt als je valt. De Fujifilm X-E5 is extreem compact. In combinatie met de XF 27mm pancake-lens schoof ik hem zo in de binnenzak van mijn skipak. Dan is hij lekker dicht bij de hand, maar uiteraard kan je er ook voor kiezen om hem met een andere lens (of überhaupt) in je kleine skirugzak te stoppen.
Het grote verschil met een zwaardere body is dat je hem ook daadwerkelijk meeneemt. In de trein van Interlaken naar Lauterbrunnen zag ik andere toeristen worstelen met enorme tassen, terwijl ik de X-E5 gewoon in mijn hand hield, klaar voor dat ene moment dat de zon door de wolken brak boven de Eiger. De grip is wat mij betreft wel echt even wennen, vooral als je bevroren vingers hebt of handschoenen draagt. De camera glijdt niet uit de hand, maar iets meer houvast vind ik persoonlijk wel lekker.
Fujifilm X-E5 vs. de X100VI: de eeuwige strijd
De vraag die iedereen stelt: “Moet ik niet gewoon de X100VI kopen?” De vergelijking is logisch, maar de X-E5 wint het wat mij betreft op één cruciaal punt: vrijheid.
Waar je bij de X100VI vastzit aan die ene (overigens fantastische) 23mm lens, kon ik in Zwitserland wisselen. Voor de weidse dalen in het Berner Oberland klikte ik de 16-50mm lens erop om de enorme schaal van de bergen te vangen. Toen we ’s avonds aan de kaasfondue zaten, wisselde ik naar de 23mm f/1.4 voor dat prachtige bokeh effect. Met de behoefte aan meer zoom, ging de 70-300mm erop. De X100VI is een prachtig sieraad, maar de X-E5 is een gereedschapskist. Als je meer wilt doen dan alleen ‘straatfotografie’, is de keuze snel gemaakt. Wat mij betreft is de X-E5 echt een volwaardige camera, waarbij je bij de X100VI altijd een camera ernaast nodig hebt. Tevens hoef je het voor de prijs niet te laten. De Fujifilm X100VI en de X-E5, met de XF 27mm F/2.8 R WR (pancake lens) zijn beide verkrijgbaar voor € 1799.
De magie van Film Simulations en Recipes
Ik vind het prachtig om na een trip uren achter een laptop te zitten om RAW-bestanden te bewerken. Maar soms is het gewoon wat teveel of wil je snel beelden gebruiken op socials of in een nieuw artikel. Dat is waar de Film Simulations van Fujifilm het verschil maken. De Fujifilm X-E5 heeft de prachtige vooringestelde (of zelf in te stellen) simulaties, waaronder de nieuwe Reala Ace, die kleuren heel natuurgetrouw maar toch sfeervol weergeeft. Vooral handig of het Film Simulaties instelwiel, waarmee je in een split-second kan schakelen tussen FS1, FS2 en FS3.
In de Zwitserse sneeuw experimenteerde ik daarnaast veel met eigen ‘recipes’ (recepten). Sneeuw kan op foto’s vaak saai en grijs of juist heel wit worden, maar door te spelen met de Color Chrome Blue instelling en de witbalans een tikje naar de warme kant te schuiven, kregen de schaduwen in de bergen een diepe, bijna filmische blauwe gloed. Je schiet een foto, stuurt hem via de app naar je telefoon en hij is meteen klaar voor de socials.
Prestaties in de vrieskou
In Oostenrijk zakte het kwik tot ruim onder de -10 graden Celsius. De batterij van de Fujifilm X-E5 hield het verrassend lang vol, al merkte ik wel dat het schermpje iets trager werd door de kou. De fysieke draaiknoppen bovenop zijn een verademing. Je hoeft niet door menu’s te graven om je belichting aan te passen. Je ziet in één oogopslag hoe de camera staat ingesteld, zelfs als de zon fel op de witte sneeuw weerkaatst. Toch zijn de instellingen wel echt even wennen. Ik heb mezelf vaker de vraag gesteld “waar zit de diafragma ook alweer”, terwijl die eenvoudig verwerkt op de lens zit. Ander minpuntje vind ik persoonlijk dat de grip mij niet heel natuurlijk aanvoelt. Vorm voor functie lijkt te zijn gekozen, terwijl ik een goede grip op een camera erg belangrijk vind. Je wil niet de hele tijd bezig zijn met of je de camera wel vast kan blijven houden.
Eindoordeel
De Fujifilm X-E5 is de camera voor de avonturier die alles wil. De beeldkwaliteit van een professional, het gemak van een compactcamera en de uitstraling van een klassieker. Hij is minder hype dan de X100VI, maar in mijn ogen veel nuttiger omdat je niet beperkt wordt door één brandpuntsafstand. Hij heeft de winterreis in de regio Bern en de actie in Oostenrijk glansrijk doorstaan.
Pluspunten Fujifilm X-E5:
- Past met de juiste lens in je jaszak.
- Je kunt wisselen van lens (enorme voorsprong op de X100-serie).
- De kleuren (simulaties) zijn onverslaanbaar.
- Verbeterde autofocus die zelfs snelle skiërs bijhoudt.
Minpunten X-E5:
- Niet ‘weather-sealed’; je moet hem dus wel even wegsteken als het echt hard begint te regenen of sneeuwen.
- Geen ingebouwde flitser (al mis je die in de bergen niet).
