Sommige winterbestemmingen draaien volledig om skiën, drukke après-ski bars en lange rijen bij de liften. Adelboden-Lenk-Kandersteg voelt juist heel anders. Dit dorp in het Berner Oberland heeft alles wat je verwacht van een winterbestemming in Zwitserland, met besneeuwde bergtoppen, houten chalets en gondels die je de bergen in brengen, maar tegelijkertijd hangt er een veel rustigere en authentiekere sfeer. Minder massaal, minder gehaast en juist meer gericht op buiten zijn.
In februari reis je eenvoudig met de trein naar Adelboden voor een actieve wintertrip vol outdooractiviteiten. Want een wintervakantie hoeft niet eentonig te zijn. Van sleeën en ijsklimmen tot winterwandelingen en sneeuwschoenroutes door besneeuwde berglandschappen. Tegelijkertijd is er ook genoeg ruimte voor ontspanning, goed eten en rustige momenten tussendoor. Juist die combinatie en variatie maakt een winterreis naar Adelboden-Lenk-Kandersteg zo leuk.
Adelboden-Lenk-Kandersteg als winterbestemming
Het gebied is vanuit Nederland te bereiken via Spiez. Het idyllische dorp aan de Thunersee is de toegangspoort tot de valleien waarin de dorpen liggen. Je moet het eigenlijk niet als één groot wintersportgebied zien, maar meer als een verzameling verschillende bergwerelden die allemaal hun eigen karakter hebben.
Adelboden voelt levendig en gezellig, met een lange wintersporttraditie en een compact centrum waar locals en toeristen moeiteloos door elkaar lopen. Terwijl Kandersteg meer aanvoelt als een klassiek bergdorp. Beiden zijn bij uitstek goede uitvalsbases om het gebied verder te ontdekken. Want dat is echt waar je hier voor komt.
Tschentenalp is bijvoorbeeld juist klein, toegankelijk en speels, perfect voor sleeën en een middag in de sneeuw. Engstligenalp voelt dan weer bijna als een maanlandschap. Dit enorme hoogplateau op ongeveer 2000 meter hoogte ligt ingeklemd tussen ruige bergtoppen en is in de winter één grote witte vlakte. Griesalp is daarentegen klein, knus en tegelijkertijd ruig. En bij Sunnbüel kan je zó ver kijken dat het lijkt alsof je aan het eind van de wereld afvalt.
Sleeën op de Tschentenalp
Sleeën op de Tschentenalp blijkt echt verrassend leuk te zijn. Misschien juist omdat je vooraf denkt dat het gewoon een beetje van een berg glijden is, terwijl het uiteindelijk veel harder en grappiger blijkt dan verwacht.
Met de stoeltjeslift ga je omhoog richting het beginpunt van de slee-afdaling. Boven aangekomen zie je overal paragliders van de berg vertrekken, wat stiekem ook best gaaf is om naar te kijken. Ook staat er een enorme schommel met uitzicht over de bergen.
Bij het startpunt kun je uit verschillende sleeën kiezen voordat je aan de afdaling begint. Daarna race je via een speciale slee-piste weer de berg af. Je kunt kiezen voor een wat makkelijkere route of juist een steilere afdaling waarbij je behoorlijk wat snelheid maakt.
Het sleeën vraagt best wat skills die je niet leert op de Nederlandse heuveltjes. Maar dit krijg je al snel onder de knie en daarmee wordt de uitdaging per afdaling groter om nog harder, nog soepeler en sneller beneden te zijn.
Met de zon op je gezicht, uitzicht op de bergen en een slee die steeds harder begint te glijden, is dit echt zo’n activiteit waarbij je eigenlijk alleen maar loopt te lachen. Het leuke is ook dat het heel toegankelijk voelt. Jong, oud(er), ervaren of totaal niet, iedereen glijdt hier met evenveel plezier de berg af.
IJsklimmen op de Engstligenalp
Tijdens een winterreis naar Adelboden is ijsklimmen misschien wel één van de meest bijzondere activiteiten om te doen. Alleen de omgeving op de Engstligenalp maakt al indruk. Met de gondel ga je omhoog richting de ijswand, waar enorme bevroren formaties tegen de rotsen hangen. Zodra je beneden aan de wand staat, voelt het meteen avontuurlijk.
Voordat er geklommen wordt, krijg je via Alpinschule Adelboden Kandersteg eerst uitleg over het materiaal en de techniek. Daarna is het tijd om zelf het ijs op te gaan. Je moet vertrouwen krijgen in je ijsbijlen, je voeten goed plaatsen met stijgijzers en ondertussen ontdekken hoe het ijs reageert. Maar hoe langer je bezig bent, hoe meer feeling je ervoor krijgt en hoe leuker het wordt.
Heel eerlijk: ijsklimmen is best pittig. Vooral in je armen en schouders voel je snel hoeveel kracht het kost. Tegelijkertijd geeft het ontzettend veel voldoening wanneer een route steeds soepeler begint te gaan en je merkt dat bewegingen steeds natuurlijker voelen.
Ik kan me voorstellen dat ijsklimmen voor veel mensen net buiten hun comfortzone ligt, maar dat is denk ik precies de reden waarom deze ervaring zo goed blijft hangen. Vooraf weet je niet helemaal wat je kunt verwachten, maar achteraf blijkt het misschien wel één van de hoogtepunten van de reis te zijn.
Kaasfondue in een iglo op de Engstligenalp
Na uren in de sneeuw en op het ijs is er eigenlijk weinig beter dan opwarmen met kaasfondue. Op de Engstligenalp kan dat op een wel heel leuke manier, namelijk in een echte fondue-iglo midden in het winterlandschap.
Alleen dat maakt het al bijzonder. Buiten lig je nog in de sneeuw en even later zit je in een iglo aan een pan dampende kaasfondue. Verwacht trouwens niet dat het daar ineens warm is, want ook in de iglo blijft het gewoon behoorlijk koud. Gelukkig liggen er genoeg warme dekens klaar, waardoor het juist extra knus aanvoelt. Echt zo’n typisch Zwitsers moment.
Winterwandeling bij Sunnbüel
Als je het wat rustiger aan wilt doen, is een winterwandeling bij Sunnbüel echt heel fijn. Je bereikt het gebied met de gondel vanaf Kandersteg en je komt daarna terecht in een enorm weids winterlandschap.
Het zijn vooral de uitzichten die deze plek zo mooi maken. Aan beide kanten zie je hoge bergtoppen die bijna volledig onder de sneeuw liggen. Soms waait de wind de sneeuw zelfs van de toppen af, wat echt een prachtig gezicht is wanneer de zon erop schijnt. En de vallei lijkt maar niet op te houden. Na elke heuvel is er weer een nieuw vergezicht.
Tijdens onze wandeling was het heerlijk rustig. Een paar wandelaars, een paar langlaufers en sporen in de sneeuw van konijnen. Het meeste geluid wat we hoorden was van de smeltende sneeuw die naar beneden kwam van de toppen. Een geluid dat je alleen in de bergen hoort, het voelde echt als een winter wonderland. De route is niet extreem moeilijk, waardoor je onderweg vooral lekker om je heen kunt kijken en van de omgeving kunt genieten.
Aan het einde van de wandeling kom je uit bij Berghotel Schwarenbach waar je wat kunt drinken of eten (o.a. huisgemaakte taart!), om vervolgens richting de Daubensee te lopen. Wij besloten daar een hapje te eten en dezelfde route (ongeveer 7,5km met 200 hoogtemeters) weer terug te lopen, dat kan natuurlijk ook.
Sneeuwschoenwandelen op de Griesalp Trail in het Kiental
Geen Zwitserland ervaring zonder sneeuwschoenwandelen. Al moet je er wel even je best voor doen. In de winter kun je namelijk niet helemaal naar het startpunt van de trail rijden. Je loopt vanaf Parkplatz Tschingel eerst een half uur omhoog, waarbij spikes onder je schoenen in de winter een must zijn. Maar dat is allesbehalve vervelend, want je loopt langs watervallen, ijswanden en als laatste door een smalle schlucht. En dat het wat meer afgelegen is, maakt het juist zo’n plek waar het nog rustig is.
Boven op de Griesalp trek je je sneeuwschoenen aan (zelf meenemen of huren bij het hotel) en begint het echte avontuur. Het mooie van sneeuwschoenwandelen is dat je in de winter op plekken kunt komen waar je te voet niet meer heen kunt omdat je anders wegzakt. De Griesalp trail is een route van 4,3 km (ongeveer 1 uur en 40 minuten), met lichte stijgingen en dalingen, langs kleine bergstroompjes, open sneeuwvelden en stukken bos. Met uitzicht op de hoge, rauwe pieken van het Kiental zoals de Blüemlisalp. En daarna: tijd voor de beloning. In het Griesalp hotel eet je heerlijk met lokale ingrediënten. Voor de wildliefhebber is er vaak ‘vers’ wild uit het gebied, maar ook vegetarische opties zoals risotto met steinpilzen (die wij namen). Groot glas apfelschorle erbij en je zit weer helemaal goed.
Praktische tips & bereikbaarheid van de regio
Ga je in de winter naar Adelboden, dan is het echt slim om kleding in laagjes mee te nemen. Het weer kan snel omslaan en tijdens activiteiten zoals sneeuwschoenwandelen of ijsklimmen krijg je het vanzelf warm, terwijl je een uur later weer in de kou staat.
Voor sommige winterwandelingen zijn spikes onder je schoenen trouwens geen overbodige luxe. Zeker op ijzige stukken geven ze gewoon veel meer grip en loopt het een stuk fijner.
Ook het openbaar vervoer in Zwitserland is echt ideaal. Vanuit Nederland kun je in veel gevallen met slechts 1 overstap naar Spiez. Vanuit daar reis je makkelijk verder naar Adelboden of Kandersteg en veel activiteiten zijn goed bereikbaar met bus, trein of gondel. Met de Swiss Travel Pass kun je bovendien van veel openbaar vervoer onbeperkt gebruik maken, wat het reizen door de regio extra relaxed maakt.
Zet Adelboden-Lenk-Kandersteg op je lijst
Bovenstaande activiteiten zijn nog maar een kleine greep uit alles wat je in Adelboden-Lenk-Kandersteg kunt doen. Er zijn natuurlijk nog veel meer routes voor winteractiviteiten, en dan hebben we het nog niet eens over skiën gehad. Kortom: staat Adelboden-Lenk-Kandersteg nu ook op jouw wensenlijst?!
